ARTWORKS
Dedemin Elleri / Grandpa’s Hands
Çocuğun hafızasında kalanlardan biriydi; biraz önce okunmuş gazete sayfasından, dedesinin ellerinin büyülü hamlelerle oluşturduğu kâğıttan bir kayık…
Bireysel belleğin kıyısında köşesinde kalan nesne, hatırlayabilmenin güçlüğüne vurgu yaparcasına basit bir forma bürünür. Tüm detayları silen bir karanlığın içinde beyaz bir nesneye dönüşür. Zamanla figürler kimliksizleşmiş, formlar aynılaşmıştır.
It was one of those that remained in the boy’s memory: A paper boat created by the magical moves of his grandfather’s hands from the page of the newspaper just read…
The object which is on the edge of individual memory, takes on a simple form emphasizing, the difficulty of remembering. It turns into a white object in darkness that erases all details. Over time, the figures became unidentified and the forms became the same.
Gölgelerin Şeyleri / Things of Shadows
Bu seride form ve kavram olarak karşınıza çıkıyor gölge; aynı zamanda şeylerin gölgelerinden ziyade, gölgelerin altındaki şeyler üzerine düşünme pratiklerimi görüyorsunuz.
Shadow appears as a form and concept in this series. You also see my practice of thinking about ‘things under the shadows’ rather than ‘shadows of things.’
Sanat Nedir? / What is Art?
2014-2016 yılları arasında İstanbul sokaklarında yaptığım “Sanat Nedir?” konulu röportajların ses kayıtlarından derlediğim bu kolajı, Haziran 2016’da, bluetooth hoparlöre yükleyip, sonrasında da İstanbul Modern eski binası olan Antrepo 3’ün önündeki çöp tenekesinin içine yerleştirdim.
Öyle ki toplumların hafıza merkezleridir müzeler. Geçmiş ve/veya bugünün hafızasını elinde tutan mekânlar… Tam da bu nedenle, bu enstalasyonu, bir hafıza merkezinin girişindeki bir çöp kutusunun -çöp kutusu da aslında sürekli bellek tazeleyen bir formdur- içine yerleştirdim. Müzeye rağmen sokağın sanat algısını yansıtan alternatif bir ses duyurmak istedim: Sanat eseri olmakla, bir çöp olmak arasındaki bir yerden; bir müzenin içindeki çöp tenekesinden…
Günümüzde Mastürbasyon / New Age Masturbation
İnternet teknolojilerinin gelişimi ve yaygınlaşması sonucuyla etkinliği artan sosyal medya platformları, benliğin geçici tatmini için yeni araçlar halini alır.
Due to the development and widespread use of the internet, social media platforms become new mediums for the temporary self-satisfaction.
Herkesin bir parmağı var*
2017 yılında katıldığım açık stüdyo günleri etkinliğinde, üç gün boyunca atölyemi ziyarete gelen seksene yakın ziyaretçinin imzası niteliğindeki parmak kalıplarını alıp, bu işi oluşturmuştum. Biraz hoş sohbetle keyifli vakit geçirmenin yanında, ziyaretçiyi bu interaktif alana çekip; ülkenin ve dünyanın sorunlarından bahsederken, sohbetin sonunda ‘herkesin bir parmağı var’ konusunda hemfikir olabilmiştik.
*This is a Turkish idiom means everyone has a responsibility
At the open studio days event which I attended in 2017, I took finger molds, which are the signatures of nearly eighty visitors who came to visit my studio for three days, and created this artwork. In addition to having a pleasant time with a little pleasant conversation, I attracted the visitor to this interactive area, while we were talking about the problems of the country and the World. At the end of the conversation we were able to agree on ‘everyone has a finger’.
-dığı zaman… / when…
Devingen ve değişken olanlar üzerine…
On dynamics and variables…
Dejenerasyon / Degeneration
Aynı teknik ve yöntemleri uygulayarak çoğalttığımız bilgi zamanla ‘dejenere’ olmaya mahkumdur. Bilgiyle olan ilişkimizde bakış açımızı, teknik ve yöntemlerimizi değiştirmek ve geliştirmek sorumluluğumuzdur.
‘Dejenerasyon’ serisi, aynı teknikle manuel olarak çoğaltılmış fotoğraflardan oluşmaktadır. Her çoğaltma sonrasında imaj kendiliğinden, bir önce olduğundan farklı bir forma dönüşmektedir.
The information we reproduce by applying the same techniques and methods is doomed to degenerate over time. It is our responsibility to change and improve our perspective, techniques and methods in our relationship with information.
The ‘Degeneration’ series consists of manually reproduced photographs using the same technique. After each duplication, the image automatically transforms into a different form than before.
İsmail Onur Gönüllü 